Voor BANG geeft de Veenfabriek de raadzaal de intimiteit van een huiskamer. Twee bejaarden, twee rijken en twee hardwerkende Nederlanders bespreken hier de problemen en kansen die de Nederlandse samenleving hen biedt.
Elk jaar neemt muziektheaterensemble de Veenfabriek een centraal thema als uitgangspunt voor haar voorstellingen. Dit seizoen is dat Geloof – Ongeloof: Geloven we nog in de samenleving? BANG is de eerste in een reeks van vier voorstellingen met dit onderliggende thema.
Extra
Op dinsdag 28 februari aansluitend aan de voorstelling een debat onder leiding van Jacqueline de Jong (voorzitter van de commissie Jeugd, Onderwijs, Cultuur en Sport) met spraakmakende Rotterdamse raadsleden. Aanwezig zullen zijn: Michel van Elck (raadslid Leefbaar Rotterdam), George van Gent raadslid VVD)en Arno Bonte (fractievoorzitter GroenLinks). Het debat wordt georganiseerd door Stichting Lokaal, i.s.m. de Veenfabriek, Rotterdamse Schouwburg en Netwerk Democratie
Op woensdag 29 februari is de voorstelling BANG gekoppeld aan Werk in Uitvoering #3. Na afloop van de voorsteling vindt er in de Kleine Zaal van de Rotterdamse Schouwburg een discussie en een veiling plaats. Er worden rekwisieten, decors en kostuums geveild van onder meer Productiehuis Rotterdam, de Internationale Keuze, Wunderbaum, het Ro Theater en het O.T. Theater.
Let op: Te betalen kaarten moeten worden opgehaald bij de kassa van de Rotterdam Schouwburg. Vanaf de schouwburg is het ongeveer 10 minuten lopen naar het stadhuis.
De pers over BANG:
Volkskrant**** 15/11/2011
“Geloven we nog in de samenleving? Deze voorstelling snijdt die vraag op een slimme en ook heel geestige manier aan. […] Niks opgeheven vingertje, maar met betrokkenheid. En de raadzaal is dan bepaald geen gekke plek.”
NRC*** 15/11/2011
“Met zijn bijdrage aan de voorstelling BANG van De Veenfabriek debuteert Arjen Duinker, een van de betere dichters uit Nederland, als toneelschrijver […] want ook nu schrijft hij strakke zinnen die knetteren als harde, poëtische aforismen, met licht surrealistisch effect.”
Regie Paul Koek Tekst Gerardjan Rijnders / Rob de Graaf / Arjen Duinker Muziek John van Oostrum Spel Reinout Bussemaker, Lizzy Timmers, John van Oostrum en Jacobien Elffers Dramaturgie Paul Slangen Kostuums Rebekka Wörmann
Recensies
Wij zijn mensen om bang van te worden, recensie NRC, 15 november 2011
Een leuke voorstelling, vooral door het gebruik van de Raadszaal. Soms van een flinke schoonheid. Sommige teksten waren moeilijk te begrijpen, maar door het vuur waarmee het echtpaar zijn rol speelde was het prettig te moeten gissen en duiden. Teleurstellend was de reactie van de politici na afloop. Een beweerde zelfs dat de gemeente niets met het gezin in de politiek te maken had - als ik het goed verstaan heb. Nee, laat werklozen maar flink solliciteren naar banen die er niet zijn en dan flink korten. Moesten op Katendrecht kinderen niet om 21 u binnen zijn (wat ik terecht vind)? Dus hun opmerking slaat nergens op of is onwil. Daarnaast krijgen raadsleden vrijkaartjes voor voorstellingen - ze zeiden er weinig van te begrijpen, terwijl Henk en Ingrid op de vergadertafel zaten! De rode draad zat voor hun neus.
olga
Bang ben ik niet, bezorgd wel. Ik geloof dat dingen beter kunnen, dat hoeft niet gelijk te betekenen helemaal anders. Wat ik verbijsterend vond, tevens de kracht van het stuk was; de verveling, de beklemming, de zinloosheid: het niet meer lijken te weten waar we mee bezig zijn. Was dat samenleven en zorgen dat dat in goede banen komt/blijft?
Alsof we ergens zijn gekomen, ergens staan (in dat opzicht gewéldig dat het in de Raadzaal was met deze burgemeester) maar dat we niet meer weten hoe. En erger nog, hoe moeten we verder.
Ik word altijd een beetje boos als Nederlanders zo neerbuigend doen over hun bestuurders ( hun overheid) hun bestel. Op wereldschaal is Nederland niet slecht bestuurd. Wat wil men eigenlijk?
Er zaten prachtige stukken tekst tussen; ´het verhuizen van feiten is het allermoeilijkst´.
Ik vond het mooi theater, kritisch, de muziek/geluiden vond ik versterkend voor het verhaal.
Vraag me wel af; wie hadden er in die zaal moeten zitten als publiek?
Twee dagen later heb ik wel het gevoel: bewuste Nederlanders, wordt wakker! Als je rustig wilt blijven slapen.
Emmelien
Ambiance in raadszaal mooi. De voorstelling vond ik nog niet scherp genoeg. Er waren tableaus die nog te globaal waren om te raken. Achteraf de discussie in de Commissiezaal was het even zoeken naar de link tussen samenleving en voorstelling. Daar was de toelichting van de dramaturg goed en hard nodig voor de discussie.
vincent
Heel apart om in de schitterende raadszaal samen met burgermeester Aboutaleb deze voorstelling te zien. Het lijkt me hard werken voor de acteurs om van de weinig aansprekende teksten van oa GerardJan Rijnders een goed stuk te maken. Aan de acteurs lag het niet, met name Jacobien Elffers had een leuke rol, maar ook zij konden dit stuk niet naar een goed niveau tillen. Voor de plek toch de moeite waard om te gaan kijken.
